เวลาเป็นยารักษาความทุกข์...ถ้าเราปล่อยให้ผ่านไป...ยิ่งเวลานานเท่าไร...ความทุกข์ก็ยิ่งลดลง...และอาจจะหายไปในที่สุด... ความรักเป็นอาวุธที่ดีที่สุด...ยามต้องการพิชิตใจตนเอง... ดอกไม้สวยมีไว้ล่อแมลง...คำลวงมักไพเราะ...การตัดสินใจว่าใครดีใครชั่ว...เพียงอาศัยรูปกายภายนอก...คำอ่อนหวาน...ย่อมผิดพลาดได้ง่าย... หญิงรักไม่บ่อย...ชายรักน้อยแต่บ่อยครั้ง... ภารกิจของสมอง...กับหัวใจ...มักไปกันไม่ได้... จงคิดถึงคนอยู่ให้มาก...จงลืมคนจากให้พ้น... คบหากันเพราะรูปโฉม...ความงามร่วงโรย...ความรักก็สลาย... ความรักบางครั้งเหมือนเป็นคำสาป...เปลี่ยนหัวใจคนดีให้เป็นคนชั่ว...เปลี่ยนชีวิตมนุษย์...ให้กลายเป็นเปรตนรก... ความรักเป็นสัตว์ร้าย...แต่คนฉลาดสามารถเลี้ยงให้เชื่องได้... รักเถิด...แต่อย่าหลง...เพราะความหลงเป็นหนทางไปสู่หลุมฝังศพง..
|